วิธีตั้งจิตอธิษฐานพระของขวัญวัดปากน้ำ


ท่านจงน้อมใจของท่านให้หยุดอยู่ที่ศูนย์กลางกายตัว (ดังจะกล่าวในตอนหลัง) บูชาพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นของศักดิ์สิทธิ์ สิ่งอื่นจะศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าไม่มีในโลก เสร็จแล้วให้หยิบเอาองค์พระของท่านมาพิจารณาให้จําได้ แล้วหลับตาน้อมองค์พระไปตั้งไว้กลางตัวในกลางศูนย์ข้างในแล้วให้บริกรรมภาวนาว่า “สัมมาอะระหัง” นึกให้เห็นเหมือนกับเห็นด้วยนัยน์ตาจริงๆ นึกหนักขึ้นก็เห็นชัดแจ้งกับตาจริงๆ การเห็นนั้นไม่ใช่ตามนุษย์เห็น เป็นตากายทิพย์เห็น (กายที่เรานอนฝันออกไปนั่นแหละคือกายทิพย์)


เมื่อเห็นชัดแจ้งดังนั้น แล้วก็ต้องมองให้เห็นไว้เสมอในอิริยาบถทั้งสี่ เมื่อทําให้เห็นดังนี้พระท่านก็จะโปรดเรา ต่อแต่นั้นท่านจะปาฏิหาริย์นิรมิตองค์ของท่านให้โตออกไปบ้าง เล็กบ้างแล้วเปลี่ยนสีเป็นสีต่างๆ ขาวเป็นเงินยวงบ้าง เป็นสีทองคําบ้าง เป็นสีเหลืองบ้าง เป็นสีขาวสะอาดบ้างเป็นสีแก้วมรกตบ้าง ขาวใสเมือนเพชรบ้าง เหมือนกระจกส่องเงาหน้าบ้าง เมื่อเห็นได้ถึงขนาดนี้แล้วอย่ายินดียินร้าย ทําให้ใจเฉยนึกว่านั่นเป็นปาฏิหาริย์ของพระท่าน ท่านโปรดเรา เราต้องเคารพระลึกถึงท่านเสมอ


เมื่อทําได้ดังนี้ชื่อว่า บูชาพระองค์ท่านด้วยคารวะอย่างยิ่ง ไม่มีการบูชาอื่นจะยิ่งไปกว่า ในชั้นนี้องค์พระท่านจะปาฏิหาริย์จนเต็มส่วนของท่าน เป็นแก้วหมดทั้งองค์ งามไม่มีที่ติ ท่านจะประทับอยู่ที่ศูนย์กลางกายของเราตามเดิม แต่ประทับผินพระพักตร์ออกตามกายของเรา ที่ศูนย์กลางกายมนุษย์


2


เมื่อเราเข้าถึงองค์พระดังนี้แล้ว ต้องการอะไรอาราธนาให้ท่านช่วย ต้องสําเร็จตามปรารถนาต่างแต่ช้ากับเร็วเท่านั้น หรือทันใดนั้นก็ได้


เมื่อเราหัดทําใจให้เข้าถึงองค์พระได้ชํานิชํานาญคล่องแคล่วดังนี้แล้ว ในเมื่อเราจะไปทางบกก็ดี ทางน้ำ ทางอากาศก็ดี หรือจะไปในที่ใดที่หนึ่งก็ดี หรือมีเหตุการณ์บังเกิดขึ้นโดยปัจจุบันก็ดี เราก็จะอาราธนาให้ท่านช่วยได้ทันท่วงที


ถ้าเรารับราชการขอทางราชการของข้าพเจ้า ขอให้ราบรื่นเรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตาสะดุดใจผู้หลักผู้ใหญ่


ถ้าเราค้าขาย ขอให้การค้าขายของข้าพระพุทธเจ้าขอให้ซื้อง่ายขายคล่อง กําไรงาม


ถ้าเราทํานา ทําสวน ทําไร่ ทํากิจการใดๆ ขอให้การกระทํานี้ได้ผลเกินควรเกินค่า


ถ้าเราจะไปทางน้ำ ทางบก ขอให้ไปดีมาดี สวัสดีมีชัยทุกเมื่อเทอญฯ


นอกเหนือจากคําอธิบายที่ห่ออยู่กับพระของขวัญแล้ว หลวงพ่อยังได้กล่าวถึงวิธีปฏิบัติ ตลอดทั้งวิธีอาราธนาพระของขวัญไว้ในที่อื่นอีกว่า


* บัดนี้ ท่านทั้งหลายบรรดาที่มารับของขวัญ สมทบทุนสร้างโรงเรียนพระปริยัติ วัดปากน้ำได้อุตส่าห์พยายามโดยความบากบั่นกรากกรําทรมานร่างกายมาก็เพราะอยากจะได้ของขวัญ รู้ว่าของขวัญนี้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ เป็นมหัศจรรย์


เมื่อเราได้ของขวัญแล้ว ให้ตั้งใจแน่วแน่หยิบของขวัญนั้นด้วยมือของตน แก้ห่อพระของขวัญออก หยิบด้วยมือของตน แล้วให้จําของขวัญนั้นแม่นยํา แน่นอน ไม่ฟั่นเฟือน ไม่หลงใหลจําได้แม่นยําดีแล้ว ให้น้อมเข้าไปในกลางตัว


หญิงน้อมเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายน้อมเข้าไปทางจมูกขวา เข้าไปตั้งอยู่กลางตัว กลางตัวนะ สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย สะดือทะลุหลังไปเส้นหนึ่งด้ายกลุ่ม ขวาทะลุซ้ายไปเส้นหนึ่งด้ายกลุ่มขึงตึง ตรงกลางจดกันนั้น เรียกว่า กลางกั๊ก อาราธนาพระไปตั้งอยู่กลางกั๊กนั้น เราหันหน้าไปทางไหน พระหันหน้าไปทางนั้น


กลางกั๊กนั่นแหละถูกกลางดวงธรรม ที่ทําให้กายมนุษย์ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้น ดวงธรรมถ้าใสสะอาดอยู่ ชีวิตของเราจะรุ่งโรจน์โชตนาการ ถ้าดวงธรรมซูบซีดเศร้าหมองอยู่ ชีวิตของเราจะไม่ผ่องใส ซูบซีดเศร้าหมองเหมือนกัน ภายหลังตั้งใจลงไปอีกชั้นหนึ่ง หญิงสอดใจไปทางช่องจมูกซ้าย ชายสอดใจไปทางช่องจมูกขวา เข้าไปตั้งอยู่ในกลางองค์พระของขวัญนั้น


3


พอถูกกลางองค์พระของขวัญก็ถูกพระพุทธเจ้านับอสงไขยไม่ถ้วน     แล้วให้ระลึกถึงพระพุทธเจ้า โดยบาลีว่า สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ให้ช่วยประคองใจให้หยุด พอถูกส่วนเข้าเท่านั้น หยุดกึ๊กเชียว ใจหยุด เมื่อใจหยุดแล้วเราเอาใจของเราเข้ากลางของหยุดนั้น กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง หนักเข้า พอถูกส่วนเข้า เห็นพระแจ่ม ลืมตาก็เห็น หลับตาก็เห็น นั่งก็เห็น นอนก็เห็น เดินก็เห็น นึกเป็นอะไรก็เห็นแจ่มเวลานั้น


เมื่อเห็นแจ่มแล้ว ใจหยุดนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้นแหละ เป็นมหากุศลจะทําบุญกุศลอย่างหนึ่งอย่างใดสู้ไม่ได้ สร้างวัดวาอารามอย่างหนึ่งอย่างใดสู้ใจหยุดนิ่งอยู่กับพระของขวัญนั้นอึดใจเดียวเท่านั้นแหละ ไม่ได้เสียเงินสักกี่โกฏิกี่ล้านก็สู้ไม่ได้


เมื่อเราเอาใจของเราจดอยู่ที่พระของขวัญที่เห็นแจ่มนั้น เป็นมหากุศลเป็นสมาธิแล้ว ตายไม่ตกนรก อยู่กับพระของขวัญที่เห็นแจ่มนั้นแหละ ใจอยู่กลางของหยุด กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง หนักเข้าไปอย่าถอย ถวายตัวทีเดียว ไม่ถอยกลับกันตรงนี้ ถวายตัวไม่ถอยหนักเข้า พระนั้นจะโตได้ แปลงสีได้ เป็นพระแก้วใสเท่าๆ ตัวเรา หรือโตกว่าตัวเรา เราก็เอาใจของเราไปหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้ว สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย กลางกั๊ก แบบเดียวกันไปหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้วนั้น พอหยุดนิ่งอยู่กลางองค์พระแก้วแล้ว ก็ระลึกถึงความ
บริสุทธิ์ดีของพระแก้วว่า สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ใจเราก็หยุดตามเดิม หยุดก็เข้ากลางของหยุดไปตามเดิม กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง นิ่งพระแก้วนั้นก็ใสหนักขึ้น สะอาดหนักขึ้น โตหนักขึ้น จะไปไหนกับพระแก้วนั้นก็ได้อาราธนาพระแก้วไปนรก ๔๕๖ ขุมไปตรวจนรกดูได้ตลอด


เมื่อไปถึงสัตว์นรกแล้ว จะไปพูดไปถามกับสัตว์นรกอย่างหนึ่งอย่างใดกับสัตว์ได้ตามปรารถนาหรือจับมือจับแขนกับสัตว์นรกนั้น ไต่ถามก็ได้จับมือถือแขนก็ได้ตามใจชอบ ตามความปรารถนาเหนือมนุษย์เรา


ถ้าว่าจะไปดูพวกเปรต ตรวจดูพวกเปรตมี ๑๒ ตระกูล ไปพูดไปจากันได้ ถามบุพพกรรมที่กระทําดี กระทําร้าย อย่างหนึ่งอย่างใดได้ บ้านช่องอยู่ที่ไหนถามได้ จับมือถือแขนกันได้ พูดได้แบบเดียวกัน


ถ้าจะไปพวกอสูรกายก็แบบเดียวกัน จับมือถือแขนพูดกันได้ ไต่ถามกันได้ มีเวรกรรมอันใดกระทําจึงได้มาอยู่ในอบายภูมินี้ พูดรู้เรื่องกัน จับมือถือแขนกันตามใจชอบ


จะไปในพวกสัตว์เดรัจฉาน สัตว์เดรัจฉานนั้นมีกายข้างนอก ถ้ากายข้างในนะเป็นมนุษย์ละเอียดแท้ๆ นั้น ก็จับมือถือแขนพูดกันได้


4


จะไปหาพวกมนุษย์ตรวจดูพวกมนุษย์ว่ามีมากน้อยเท่าไรไปได้ตลอดหมด กายมนุษย์นั้นก็จับมือถือแขนกัน พูดได้ กายหยาบ กายละเอียดจับได้ทั้งนั้น


ถ้าจะไปในพวกเทวดามีกี่ชั้นไปได้หมด ฯลฯ มีมากน้อยเท่าไร จับมือถือแขนกันได้


ถ้าจะไปในพวกโลกพรหม ๑๖ ชั้น ไปจับมือถือแขนกันได้


ถ้าจะไปในรูปพรหม ๔ ชั้น มีมากน้อยเท่าไร จับมือถือแขนกันพูดได้


ถ้าจะไปหาในพระพุทธเจ้าในนิพพาน ก็เฝ้าในนิพพาน เฝ้าในพระพุทธเจ้า ไปถึงพระพุทธเจ้าแล้ว พูดอย่างหนึ่งอย่างใดกับพระพุทธเจ้าได้ จับมือถือแขนกับพระองค์ก็ได้ เหมือนมนุษย์เราแบบเดียวกัน


เมื่อเป็นเช่นนั้น ของนี้เป็นของศักดิ์สิทธิ์ อัศจรรย์อย่างนี้เห็นไหมละ ศักดิ์สิทธิ์นัก ถ้าใครได้ดังนี้แล้ว คนนั้นก็ตายก่อนตายได้ ก่อนจะตายนั่งตายก็ได้ พูดไปกระทั่งดับจิตก็ได้ ตายเสียก่อนตายสัก ๒ ชั่วโมงก็ได้ เพราะมีกายของขวัญกายแก้วสําคัญนัก


ถ้าไม่ถึงขนาดนั้น เราต้องการจะรวยในชาตินี้ จะค้าขาย เอาใจจดเข้าที่พระของขวัญนั้นขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ข้าพระพุทธเจ้าเป็นพ่อค้า หญิงก็หม่อมฉันเป็นแม่ค้า การค้าของข้าพระพุทธเจ้าขอให้กว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ขอให้ซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามดังไปถึงนิพพาน ส่งผังซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามเต็มตัวล้นประเทศไทย ก่อนจะค้าขายภาวนาอย่างนี้ทุกคราวไป ขายของขายง่ายขายดายสะดวกเหมือนเทน้ำเทท่า


ถ้าจะรับราชการหรือรับราชการอยู่แล้วก็บอกว่า ข้าพระพุทธเจ้ารับราชการอยู่แล้ว หม่อมฉันเป็นผู้รับราชการ ขอให้หน้าที่ราชการของข้าพุทธเจ้าขอให้ราบรื่น เรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตา สะดุดใจผู้ใหญ่ ขอให้นิยมชมชอบกับข้าพระพุทธเจ้า ถ้าเป็นราชการขอให้ถึงชั้นตรี ชั้นโท ชั้นเอก ให้สูงสุดในสายราชการนี้ หน้าที่ราชการใดก็อาราธนาท่านในทางชนิดนั้นไป ก็จะได้ผลสมความปรารถนา ก็จะดังไปถึงนิพพาน ท่านก็ส่งผังราชการสูงสุดมาให้เต็มตัวเราก่อนจะรับราชการอย่างนี้ทุกคราวไป


ถ้าจะไปทําไร่ ทํานา ทําสวน ทําการงานด้วยลําแข้งของตนเอง ด้วยอวัยวะร่างกายของตน ขอให้ทําง่าย ทําดาย ทําสะดวก ได้ผลเกินควรเกินค่า นิ่งอยู่กลางองค์พระของขวัญนั้น สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ดังไปถึงนิพพาน ส่งผังได้ผลเกินควรเกินค่ามาเต็มตัวเรา


ถ้าจะไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ขอให้ไปดี มาดี สวัสดีมีชัย นิ่งอยู่กลางองค์พระของขวัญนั้น สัมมาอะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง ดังไปถึงนิพพาน ส่งผังไปดีมาดี สวัสดีมีชัยมาเต็มตัวเรา


5


วิธีเราได้พระของขวัญไปแล้ว ให้ปฏิบัติให้ถูกส่วนดังนี้ ที่บอกให้ฟังนี้นะเป็นวิธีของการประพฤติปฏิบัติรักษาในพระของขวัญนี้ ถ้าแม้ว่าเราได้พระของขวัญนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของเราแล้วละก็ติดอยู่กับตัวเราเสมอๆ บําบัดโรคภัยไข้เจ็บได้ต่างๆ โรคภัยไข้เจ็บมีในตัวเราหายหมดแล้วเด็กเล็กละก็อ้วนท้วนทีเดียว ตกน้ำก็ไม่ตาย เรือล่มก็ไม่ตาย รถชน รถทับ ไม่เป็นอันตรายทั้งนั้นถ้าลองสงครามเกิดขึ้นไม่ต้องอพยพหลบหลีก เมื่ออยู่อย่างใดก็อยู่อย่างนั้นตามหน้าที่ทํามาหากินอย่างไรก็ทํามาหากินอยู่ลงนั้นตามหน้าที่ ถ้าเข้าสมรภูมิไปรบกับเขา ก็ไม่ต้องหวั่นหวาด มีพระของขวัญแล้ว อาวุธยุทธภัณฑ์ทําอะไรไม่ได้ ให้รักษาไว้ให้ดีนะ เป็นของขวัญที่สําคัญ เหมือน
แก้วสารพัดนึก


พระพุทธเจ้าท่านรับสั่งเมื่อทําเสร็จในวันแรก เวลาจะได้อรุณออกพรรษาทรงรับสั่งว่า “ตั้งแต่มีธาตุมีธรรมมา ของศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้พึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในโลก คํานี้ของศักดิ์สิทธิ์ในชมพูทวีปในจักรวาลทวีป ศักดิ์สิทธิ์แค่ขนาดนี้ไม่มี”


เพราะเหตุว่าของศักดิ์สิทธิ์นี้มนุษย์ไม่ได้ทําตามปกติธรรมดา อาราธนาพระพุทธเจ้ามีธรรมกาย ธรรมกายไปอาราธนามาให้ท่านปรุงขึ้น ตกแต่งให้มนุษย์ เมื่อมนุษย์คนใดได้รับไปได้แล้ว มนุษย์คนนั้นมีสมบัติติดตัวพันล้านทุกคน คือ ขอท่านไว้อาราธนาว่ามนุษย์ผู้ใดสมทบทุนสร้างโรงเรียนละก็ ขอให้เป็นเศรษฐีทุกคน ถึงอาราธนาสมบัติมาติดตัวไว้พันล้าน พันล้านทุกคนไป


ให้รักษาพระนี้ไว้ให้ดี ถ้ารักษาดีละก็เรียบร้อยท่านอยู่ได้สะดวกดี อยู่กับเรา ถ้ารักษาดูถูกดูหมิ่นหายไปเสียไม่อยู่ด้วย เมื่อหายไปอย่างหนึ่งอย่างใดแล้วเคารพคารวะนับถือ อาราธนาอ้อนวอนก็กลับมาอยู่อีกก็ได้ ให้ตั้งใจดังนี้ ไม่ใช่ของธรรมดานะ เปล่งรัศมีก็ได้ พูดก็ได้ ลอยไปก็ได้ หายไปก็ได้ ของชนิดหนึ่งเท่านี้ละอัศจรรย์นัก ไม่ใช่ของตายของเป็น เขาเรียกว่าของสําเร็จ ของศักดิ์สิทธิ์ให้จําไว้แน่นอนนะ เอาแล้วก็จะแจกพระต่อไป


6


* หลวงพ่อท่านได้อธิบายถึงความเป็นมา และวิธีใช้พระของขวัญไว้ดังนี้


บัดนี้ ท่านทั้งหลายทั้งหญิงและชาย ได้เสียเวลาสละให้เป็นส่วนของพระพุทธศาสนาโดยตรงมาสมทบทุนสร้างโรงเรียนพระปริยัติ ที่ท่านได้เสียสละโลกีย์ทรัพย์สร้างโรงเรียนพระปริยัติอย่างนี้ได้ชื่อว่าทําถาวรวัตถุไว้ในพระพุทธศาสนา เรียกว่าเป็นศาสนสมบัติให้ศาสนาแล้ว ท่านผู้สร้างสมบัติให้ศาสนานั่นแหละ จักเป็นเหตุที่ตั้งให้มีสมบัติไม่รู้จักสิ้นเสื่อม


เหตุนี้ ท่านทั้งหลายที่ได้เสียสละทรัพย์ลงไปแล้ว ๒๕ บาท ๓๐ บาท ๕๐ บาท ตามศรัทธาของตนที่สละลงไปนั้น ก็ได้ชื่อว่าทําผลถาวรให้แก่เจ้าของ เจ้าของทรัพย์นั่นเองได้รับผลต่อไปในภายภาคหน้า ที่ฝากไว้ในพระพุทธศาสนาเช่นนี้ไม่เสื่อมทรามนับชาติไม่ถ้วน เพราะท่านบริจาคของท่านสละทรัพย์จะส่งผลให้ท่าน ในมนุษย์ก็จะส่งผลของมนุษย์ให้ ในทิพย์ก็จะส่งผลที่เป็นทิพย์ให้ ในกามภพนี้จะได้สบสมบัติในภายหน้านับประมาณไม่ได้ เหตุนี้ดังนี้ ท่านทั้งหลายได้เป็นผู้อุปถัมภ์พระศาสนาเช่นนี้ ฝ่ายทางพระศาสนาที่ได้รับสมบัติของท่าน ก็จะมีของตอบแทนแก่ท่าน คือของศักดิ์สิทธิ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งเราทั้งหลายยังไม่เคยพบไม่เคยเห็นว่าศักดิ์ขนาดนี้ อาจจะเป็นได้จริงหรือคาดคะเนไม่ถูก


ผู้พูดนี้เองเป็นผู้อาราธนาพระพุทธเจ้าในพระนิพพานมีธรรมกายมากด้วยกัน ได้ไปอาราธนาพระพุทธเจ้ามานับพระนิพพานไม่ถ้วน นับอสงไขยก็ไม่ถ้วน มาผลิตของขวัญนี้ให้ ปรากฎขึ้นให้แก่มนุษย์ ธรรมกายในมนุษย์นี้ ถ้าได้เข้าสมทบด้วยการงานนั้นๆ ท่านทําอย่างไรก็ทําไปตามท่าน พระพุทธเจ้าท่านจัดแจงทําทั้งนั้น ตั้งแต่วันเข้าพรรษาจนกระทั่งถึงวันออกพรรษาวินาทีหนึ่งมิได้หยุดเลย ท่านกระทําความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน


พอออกพรรษาแล้ว พอได้อรุณก็สําเร็จความประสงค์ของท่านในการผลิตของขวัญองค์ต้นทรงรับสั่งว่า “ของศักดิ์สิทธิ์นี้บังเกิดเป็นครั้งแรกในโลก” แล้วก็งับพระโอษฐ์ทีเดียว


เมื่อรับสั่งดังนี้แล้วเราก็คํานวณว่า ศักดิ์สิทธิ์เพียงแค่ไหน คํานวณไม่ถูก ผู้พูดนี้ก็ได้ลงมือแจกในวันแรม ๖ ค่ำ เป็นวันเกิดของผู้พูดนี้ ได้แจกของขวัญออกไป อัศจรรย์ต่างๆ ความศักดิ์สิทธิ์ของขวัญนั้น


พระท่านเปล่งรัศมีได้


ผู้ได้รับไปนางเขียวบางไผ่ผู้อายุ ๘๐ ปีกว่า ได้รับพระเอาไปแล้วเอาไปไว้บนหลังมุ้ง พอค่ำลงเท่านั้นเปล่งรัศมีสว่างเต็มช่อง พากันตกตะลึงเพราะไม่รู้เรื่องอะไรกัน ทะเลื๊อกทะลั๊กไปตาม


* คําอธิบายพระของขวัญของหลวงพ่อวัดปากน้ำ = พิมพ์เป็นอนุสรณ์ในการที่พระเถระวัดปากน้ำได้รับพระราชทานเลื่อนและ
แต่งตั้งสมณศักดิ์ ในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๐๘


7


กันพักใหญ่นานอยู่ แล้วแสงสว่างนั้นก็ค่อยโทรมลงไป ก็มารวมอยู่ที่สว่างหลังคามุ้ง นางเขียวก็รู้ว่า พระของขวัญเอาไว้ที่นั้น แสงสว่างนี้ออกจากของขวัญนั่นเอง


แต่เช้าเชียวมาหาผู้พูดนี้ บอกว่าท่านเมื่อคืนนี้แสงสว่างเกิดที่บ้านดิฉัน พระท่านเปล่งรัศมีสว่างเชียว เดิมทีก็ไม่รู้ว่าอะไร แล้วก็มารวมอยู่ที่พระ จึงรู้ว่าพระ รูปร่างนางเขียวเมื่อวันรับพระของขวัญนั้นมีโรคภัยไข้เจ็บเป็นประจํา อยู่คืนเดียวเท่านั้น เวลามาบอกเช้า ร่างกายเปล่งปลั่งไปหมด แปลกกว่าปกติเดิมทีเดียว ผิวพรรณเกลี้ยงเกลาไปหมด ดูสะอาดสะอ้าน มีผิวพรรณวรรณะ เขารู้สึกว่าของขวัญนี้อัศจรรย์ แปลชั่วเป็นดีได้ขณะนี้เชียวหนอ


พระลอยได้


เรารู้สึกว่าศักดิ์สิทธิ์เพียงแค่นี้และหรือ ยังไม่ใช่เพียงเท่านี้ อีกหลายรายที่รับของขวัญไปจากวัดปากน้ำแล้ว อยู่ทางถนนตก พอไปถึงที่บ้าน พระออกจากตัวไปลอยเรื่อยไปในอากาศตัวก็เห็นเรื่อยไป แล้วไปเข้าบ้านโน้น เข้าไปในห้องพระแล้วเข้าไปในที่บูชานั้น เข้าไปในครอบพระที่เขาบูชานั้น ตัวก็ตามเข้าไปจะเอาให้ได้ เขาก็ไม่ยอมให้เข้าไป เขาบอกว่าห้องพระนั้นคนอื่นมาเกี่ยวข้องไม่ได้ เขาคนเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรไม่ต้องเข้าไป


เด็กก็จะเข้าไป เกิดเถียงกัน เด็กเมื่อไม่ให้เข้า มันก็ร้อง เขาว่าถ้าจะเข้าไปก็ต้องไปบอกมารดาเอ็งก่อน ให้ไปบอกผู้ใหญ่มาก่อน เด็กก็ไปบอกมารดามา เขาก็ให้ไปเปิดดู เปิดเข้าไปในห้องพระ ก็เห็นพระของขวัญนั้นอยู่ในครอบพระจริงๆ เจ้าของบ้านก็รับรองว่า ไม่ใช่ของๆ เขาก็ให้แก่เด็กนั้นมา


พระท่านพูดได้


นี่ก็อัศจรรย์ นึกว่าของตาย ๆ ดิน ๆ อย่างนี้แหละ ลอยไปก็ได้น่าอัศจรรย์นัก นี่อย่างอัศจรรย์ ไม่ใช่แต่เท่านั้น ยังพูดได้อีก ไม่ใช่เปล่งรัศมีแล้วลอยไป พูดก็ได้ การพูดนี้มีนายทหารเรือผู้หนึ่ง (เจ้าตัวต้องการสงวนนาม)


เมื่อวันที่ ๒๙ ทหารเรือนัดประชุมเลี้ยงอาหารในกองสัญญาณ เมื่อเลี้ยงอาหารเสร็จแล้ว คืนนั้น พอแจกปืนเท่านั้น พระซึ่งอยู่ในหน้าอกของทหารเรือผู้นั้น เสียงบอกลั่นออกมาว่า


“ทิ้งปืนไปเสีย อย่าอยู่”


นายทหารผู้นั้นคิดแต่ในใจว่า “ไม่รู้จะไปทางไหน”


ไปทางวัดแจ้ง (วัดอรุณราชวราราม) นายทหารเรือผู้นั้นจึงทิ้งปืนแล้วไปทางวัดแจ้ง ไปทางวัดแจ้ง เขาก็ห้อมล้อมหมด เอ้...นี้เราจะต้องถูกยิงทิ้งละสิ เขากั้นไว้หมด


8


พระบอกว่า “ไปซ่อนตัวในที่ลับๆ เสีย” ดังขึ้นอีก


นายทหารเรือผู้นั้นก็ซ่อนตัวอยู่ในที่ลับๆ ตามพระ พระว่าอย่างไรก็ไปอย่างนั้น สักพักใหญ่พระก็ว่าไปทางนั้นทางนั้น ไปเรื่อยไป ไปตามพระเรื่อย หลุดพ้นมาได้


ครั้นเขาสงบลงไป นายทหารเรือผู้นั้นก็เข้าไปรายงานตัว พอรายงานตัว ผู้ใหญ่เขาก็ให้สวมลงไปในหน้าที่ราชองครักษ์ ทั้งลาภทั้งยศได้ ๙ วัน เขาจึงได้มาหาฉัน เมื่อครั้งก่อนๆ เกิดเรื่องอะไรขึ้น เขาเคยมาหา เคยเล่าให้ฟัง เคยบอกที่นี้ไปได้ ๙ วัน ไปทางไหนหายไป


พอมาถึงเขาก็ว่า หลวงพ่อให้ผมกราบตีนสักทีเถิด เอาตีนยื่นมาให้ผมกราบเถิด ถามว่าเป็นอย่างไรเล่า เขาก็จะกราบตีนท่าเดียว ก็ว่าเป็นอย่างไรว่าให้ฟังซิ เขาก็เล่าให้ฟังดังกล่าวแล้วทุกประการ นี่เป็นเรื่องของนายทหารเรือผู้นั้น ในเวลานี้เขาเป็นนายพลจัตวาแล้ว ดูแลอยู่ในราชองครักษ์นั้น นี้พูดได้


เชื่อจนตาลาย


พูดได้ไม่ใช่คนเดียวเท่านั้น มีอีก คุณนายทองคํา คุณนายทองคํานั้นก็พูดได้อีก ถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่สอง ๔๕,๐๐๐ บาท ไม่รู้เอาสลากกินแบ่งนั้นไปไว้ที่ไหน หาไม่ได้ ค้นหาเท่าไรเท่าไรก็ไม่ได้ เวลาก็จวนจะหมดเต็มทีแล้ว จวนจะครบกําหนดของเขา ก็นึกแต่ว่าจะทําอย่างไร


เขาก็เล่าลือกันว่า วัดปากน้ำแจกของศักดิ์สิทธิ์นัก ถ้าศักดิ์สิทธิ์จริงละก็ ขอให้ได้สลากกินแบ่งที่หายไปนั้นลงมาทีเดียวสมทบทุนสร้างโรงเรียน สร้างแล้วก็ตั้งใจของเขาอย่างนั้น พอได้แล้วก็กลับไป พอค่ำมืดนานๆ สักหน่อย ไปในรถมันก็ง่วง พอง่วงๆ ได้หน่อยๆ เท่านั้น บอกแล้วดังเข้าไปในหน้าอกนี้ ที่กลัดพระไว้ในกระเป๋าที่หน้าอกนั้น ดังขึ้นว่า


“สลากกินแบ่งของเอง มันเข้าอยู่ในลิ้นชักของดําๆ ปิดอยู่ ชักลิ้นชักออกเปิดของดําขึ้นก็เห็น”


อยากให้ถึงบ้านเดี๋ยวนั้นทีเดียว เพื่อจะไปชักลิ้นชักดู แต่ก็ไปไม่ถึงเดี๋ยวนั้นดอก ถึงกําหนดไปถึงก็ตรงเข้าไปชักทีเดียว ชักก็เหมือนบอกไม่มีผิด ชักออกมาแล้วก็เปิดของดําๆ นั้นก็เห็นสลาก


เขายังมาบอกฉันนั่นเอง บอกว่าท่านซองใหม่เอี่ยมเชียว พอเห็นเข้าก็ดีใจ นี่ลองคิดชิว่าเขาเชื่อแค่ไหน ความเชื่อของเขาจะเชื่อแค่ไหน ๑๐๐% นั้นเต็มแน่ละ แต่ฉันให้ชื่อมันว่า “มันเชื่อจนตาลาย”


เชื่อจนตาลายอย่างนั้นเชื่ออย่างไร พอเอาสลากนั้นไปเบิกเงินมาได้แล้ว ก็คิดอ่านจะถูกต่อไปใหม่อีก มันก็เอาของขวัญมาดู ก็เห็นล็อตเตอรี่ที่พระของขวัญนั้นเป็นแถวๆ นั่นเห็นไหมล่ะ? ตามันลายแล้ว มันเชื่อจนตาลายเห็นล็อตเตอรี่เป็นแถวๆ ที่พระของขวัญ แล้วไปถูกล็อตเตอรี่อีก ๔ ครั้ง


เถ้าแก่ที่อยู่ในบุรีรัมย์ใกล้ๆ กันนั้น เขาเล่าลือกันว่าคุณนายทองคําถูกล็อตเตอรี่มากนัก เถ้าแก่เขาคิดว่าคุณนายทองคํานี้คงจะมีของดีอะไร จึงถามพอได้ความก็ขอซื้อ ขอซื้อพันสองพัน เรื่อยขึ้นไป เขาก็ไม่ยอมขายให้ ตั้งถึงหมื่นสองหมื่น สองหมื่นเขาก็ไม่ยอม เขาว่าถ้าเถ้าแก่อยากได้จริงๆ วัดปากน้ำนั้นท่านยังแจกอยู่ แต่ว่าฉันท่านไม่ให้อีกแล้วท่านให้องค์เดียว คนหนึ่งให้องค์เดียวเท่านั้น ถ้าอยากได้ก็ไปทําบุญสร้างโรงเรียนกับท่าน แล้วท่านก็จะแจกให้เอง นี่เรื่องนี้ พระพูดได้แปลกประหลาดนัก ดูไม่น่าจะพูดได้นิดเท่านั้น พูดดังเหลือเกิน ดังเหมือนวิทยุมาก


รถรางทับไม่ตาย


ไม่ใช่แต่เท่านั้น รถทับท่านขุนคนหนึ่งลืมชื่อแกเสียแล้ว อธิบายให้เขาฟัง ที่เขารับไปบอกว่าเอาไปเถิดของขวัญชิ้นนี้นั้น รถทับก็ไม่ตาย พอพูดเสร็จท่านขุนนั้นโผล่ขึ้น ผมนี่แหละขอรับรถทับ แล้วก็ให้แกเล่าให้ฟังว่าทับอย่างไร รถรางทับพืดเข้าไป คนข้างนอกเห็นแล้วว่าแหลกเหลวตายแน่กว่ามันจะเบรคได้ไปตั้งสามวา


พอเบรคหยุดแกก็ออกมา แกมาเล่าให้ฟัง แกบอกว่าพอทับเข้าไปแล้ว แล้วเข้าไปในท้องรถแล้วไปคว้าเอาเหล็กได้ดุ้นหนึ่ง กลม ๆ เท่าข้อมือที่ใต้รถนั้น เก็งตัวไว้ไม่ให้ไถไปกับดิน ไม่ถูกอะไรเลย พอรถหยุดก็ผลุดออกมา เครื่องนุ่งเครื่องห่มก็ดี ๆ ไม่เป็นอะไรเลย มันเป็นอย่างนี่แหละนี้รถทับไม่ตาย


รถมอเตอร์ไซด์ทับไม่เป็นไร


นายเฮงหน้าวัดตรงข้ามนี้ รถมอเตอร์ไซด์ใหญ่ ๆ ทับพืดเข้าไปล้มหงายท้อง ทับไปบนตัวตัวตามยาวรถก็แล่นทับหัวหูไปอย่างนั้น แดง ๆ ที่จมูกนิดหนึ่ง ไม่เป็นอันตรายเลย แล้วนายเฮงก็ลุกเดินไปตามเรื่องของนายเฮง นี่อัศจรรย์อีกเหมือนกัน อัศจรรย์หลายประการ


โดนระเบิดไม่ตาย


ถ้าจะเล่าเรื่องศักดิ์สิทธิ์ให้ฟังสามชั่วโมง เห็นจะไม่จบที่เขาเล่าให้ฟัง มากมายก่ายกองที่เขาเล่าให้ทางเกาหลี ทหารอังกฤษ อเมริกัน ทหารฝรั่งเศส กําลังคุยกันอยู่ มีทหารไทยอยู่บ้าง ลูกระเบิดทําลายมันตกกลางประชุมกําลังคุยกันนั้น ปึงเดียวเท่านั้น ตายหมด เหลือตายคนเดียว ที่อยู่ในนั้นเหลือไทยคนเดียว นอกนั้นไม่เหลือตายหมด ไทยคนเดียวมีของขวัญอยู่ในตัว ฝรั่งให้เหรียญกล้าหาญ ให้เหรียญกล้าหาญแก่ไทยคนนั้นยังปรากฏอยู่ นี่ความศักดิ์สิทธิ์ทั้งนั้น


10


ตกต้นตาลไม่ตาย


ตกต้นมะพร้าวลงมา อําเภออัมพวา บางแค ราว ๆ สักเจ็ดแปดวาลงมานอนนิ่งอยู่ ประเดี๋ยวลุกขึ้นได้ ลุกขึ้นดูโน่นดูนี่เรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่ากระบอกแตกไปใบหนึ่ง กลับขึ้นไปอีก ไปทําน้ำตาลตามหน้าที่ของเขา ไม่เป็นอะไรเลย


ชาวบางแคหลามมาทีเดียวมากันเรื่อย ของศักดิ์สิทธิ์ ตกต้นตาลไม่ตาย มีมากมายนักของศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้


แต่เมื่อได้ของขวัญไปแล้ว ให้ปฏิบัติดังนี้


จงแก้ห่อของขวัญออกดูให้เข้าใจให้จําได้แม่นเชียว ดูด้วยตามนุษย์เสียให้จําได้แม่นยํา เมื่อดูได้แม่นยํา จําได้ถนัดถนี่ไม่คลาดเคลื่อนแล้ว น้อมเข้าไปในตัวให้ถูกสัดส่วนจะได้ศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ตามความจริง


หญิงน้อมเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายน้อมเข้าไปทางช่องจมูกขวา เข้าไปตั้งไว้กลางตัว กลางตัวนั้นสะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย กลางกั๊กที่เส้นด้ายจดกันตรงกลางเรียกว่ากลางกั๊ก ตรงกลางกั๊กนั่นถูกดวงธรรมที่ทําให้เป็นกายมนุษย์พอดี ตั้งอยู่กลางดวงธรรมนั้นพอดี เจ้าของหันหน้าไปทางไหน พระก็หันหน้าไปทางนั้น หันหน้าไปทางเดียวกันนี้ขั้นที่หนึ่ง


ชั้นที่สอง ใจของตัวหญิงสอดเข้าไปทางช่องจมูกซ้าย ชายสอดเข้าไปตั้งอยู่ในกลางองค์พระ ถูกตัวพระพุทธเจ้านับอสงไขยไม่ถ้วน เพราะพระพุทธเจ้าท่านทําแบบสําเร็จไว้ สําหรับส่งใจมนุษย์กับนิพพานให้ถึงกัน เหมือนเครื่องรับเครื่องส่งของมนุษย์ในเมืองนี้กับเมืองนอก มีทั้งเครื่องรับส่งเสียงกันได้ ส่งไปส่งมากันได้


นี่เอาใจไปจดศูนย์กลางพระแล้วส่งไปถึงพระนิพพานได้ พระนิพพานก็ส่งมาได้   ทั้งส่งทั้งรับได้แบบเดียวกัน นิ่งอยู่กลางองค์พระนั้น ใจนิ่งอยู่นั้นแล้วประกอบบาลี ระลึกถึงความบริสุทธิ์ของพระพุทธเจ้า ให้ประคองใจเราให้หยุดว่า “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ให้ประคองใจเราให้หยุด พอถูกส่วนเข้าเท่านั้น ใจเราก็หยุดนิ่งอยู่กลางพระองค์พระของขวัญ


ใจหยุดนิ่ง ใจหยุดนั่นแหละถอดปลอกมาจากคําสอนของพระศาสนาทีเดียว   คําว่า “หยุด” นั่นแหละ ถอดปลอกคําสอนมาจากพระโอษฐ์ของพระศาสดาทีเดียว ถอดอย่างไร


เมื่อครั้งไปทรมานองคุลีมาล แต่พอหมดพยศแล้ว องคุลีมาลเปล่งวาจาว่า “สมณะหยุด สมณะหยุด” นี่ยอมเคารพแล้ว


พระองค์ทรงเหลียวพระพักตร์มา “สมณะหยุดแล้ว ท่านไม่หยุด”


หยุดนั่นเองเรียกว่าถอดมาจากพระโอษฐ์ของพระศาสดา เอามาตั้งในกลางกั๊กนั้น หยุด พอใจหยุด ก็ถูกพระโอษฐ์ของพระศาสดาทีเดียว ถูกเป้าหมายใจดําของพระพุทธศาสนาทีเดียว


11


ไม่ผิดละ ไม่คลาดเคลื่อน นิ่งอยู่กลางองค์พระนั้น หยุดนั้นหยุดอยู่กลางองค์พระนั้น พอหยุดเข้ากลางหยุด กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ซ้าย ขวา หน้า หลัง ล่าง บน ไม่ไป กลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ละเอียดหนักเข้าก็เห็นพระแจ่ม ลืมตาก็เห็น หลับตาก็เห็น นั่งเห็น นอนเห็น เดินเห็น แจ่มอยู่กับพระที่แจ่มแล้ว สักอึดใจเดียวเท่านั้น สร้างวัด สร้างวาสร้างวิหารการเปรียญสู้ไม่ได้ หยุดนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้น เป็นสมาธิแล้ว


สร้างวัดวาอารามเป็นกามาพจรกุศล


ใจที่หยุดนิ่งอยู่กลางพระของขวัญนั้น เป็นสมาธิเรียกว่าเป็นมหัคตกุศล กุศลใหญ่กว่า สูงกว่า


พระที่เห็นแจ่มนั้น ใจนิ่งอยู่กับพระที่เห็นแจ่มนั้น แล้วก็เข้ากลางของกลาง กลางของกลาง กลางของกลาง ไม่มีถอย ตามหลักเป็นจริง อย่าให้เคลื่อน กลางของกลางหนักขึ้น พอถูกส่วน หนักเข้าหนักเข้า พระที่เห็นแจ่มนั้นโตได้ แปลงสีได้ เปลี่ยนแปลงไปได้หนักเข้าเป็นพระแก้วใสเท่า ๆ ตัวเรา โตกว่าตัวเรา เราก็อยู่กลางองค์พระแก้ว สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้ายกลางกั๊ก นิ่งอยู่ กลางองค์พระแก้ว ระลึกถึงความบริสุทธิ์ของพระแก้ว “สัมมา อะระหัง สัมมา อะระหัง สัมมา อะระหัง” นึกถึงความบริสุทธิ์ดีของพระแก้ว


ถ้าเข้าถึงพระแก้วเช่นนี้ นี่แหละถูกเป้าหมายใจดําของพระพุทธศาสนา เดินกลางของกลางในองค์พระแก้วหนักขึ้น พระแก้วก็จะสะอาดหนักเข้า โตหนักขึ้น คล่องแคล่วหนักขึ้น ชํานาญหนักขึ้น เปล่งรัศมีหนักขึ้น


เมื่อเป็นดังนี้แล้ว ก็จะไปนรกไปสวรรค์ได้ตามความปรารถนา ถามสัตว์นรก ไปพูดกับสัตว์นรก จับมือถือแขนกันพูดได้ เป็นตัวเป็นตนปรากฎทีเดียว


หรือจะไปในพวกเปรต ๑๒ สกุล ไปพูดกับพวกเปรตได้ ถามพวกเปรตได้ จับมือถือแขนได้


หรือจะไปในจําพวกอสุรกาย ก็จับมือถือแขนกันพูดได้


หรือจะไปในพวกกายมนุษย์ กายละเอียดเท่าไรๆ พูดกันได้ จับมือถือแขนกันพูดได้


ไปในกายทิพย์ จับมือถือแขนกันพูดได้


ไปในกายรูปพรหม อรูปพรหม จับมือถือแขนกันพูดได้


ไปในนิพพาน จับมือถือแขนกันพูดได้ พูดได้อย่างจริงๆ จังๆ เป็นเนื้อเป็นตัวกันทีเดียว


นี่เป็นของสําคัญอย่างนี้ เมื่อรู้จักว่าของขวัญนี่เป็นของสําคัญขนาดไหน เริ่มต้นเมื่อเราได้รับของขวัญเป็นกรรมสิทธิ์แล้ว ขณะนั้นสมบัติติดตัวเราพันล้าน ที่เราสมทบทุนสร้างโรงเรียนปริยัติเป็นสมบัติ สิ่งนั้นจะกลับมาเป็นอริยสมบัติติดตัวของเราพันล้าน พันล้าน


12


นี่แหละชาตินี้ สมบัติติดตัวพันล้าน เลิกจน จะไปนอนในป่าจะตาย ก็จะมีคนเอาข้าวเอาน้ำไปให้กิน ไม่อดตายเด็ดขาด


เมื่อรู้จักคุณของบุญกุศลสามารถเช่นนี้แล้ว ให้ตั้งใจแน่วแน่รักษาพระของขวัญนี้ไว้ ให้ปฏิบัติตามดังกล่าวแล้วนั้นทุกประการ ให้ศักดิ์สิทธิ์ให้เห็นแจ่ม จนกระทั่งเป็นพระแก้วละ วิเศษ ประเสริฐนัก ถึงแม้ว่าจะได้ผลช้าไป


เราจะค้าขายหญิงก็จะค้าขายเอาผลในทางการค้าขาย ขอพระองค์ได้ทรงโปรดข้าพระพุทธเจ้าเป็นพ่อค้า หญิงก็หม่อมฉันเป็นแม่ค้า การค้าขายของข้าพระพุทธเจ้า ขอให้กว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ขอให้ซื้อง่าย ขายคล่อง กําไรงาม นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระทหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังกว้างขวางเต็มประเทศไทย ล้นประเทศไทย ซื้อง่ายขายคล่องกําไรงามเต็มตัวเรา ก่อนจะไปค้าขายอย่างนี้ทุกคราวไป ค้าขายง่ายคล่องสะดวกเหมือนเทน้ำเทท่า


ถ้าเรารับราชการ ชายก็ว่าข้าพระพุทธเจ้ารับราชการ หญิงก็ว่าหม่อมฉันรับราชการ หน้าที่ราชการของข้าพระพุทธเจ้า ขอให้ราบรื่น เรียบร้อย ไม่เป็นที่สะดุดตา สะดุดใจของผู้หลักผู้ใหญ่ ขอได้นิยมชมชอบต่อข้าพระพุทธเจ้า ให้เป็นข้าราชการชั้นตรี ชั้นโท ชั้นเอก สูงสุดในสายนี้ นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงนิพพาน ส่งผังราชการสูงสุดมาเต็มตัวเรา


ถ้าเราทํานาทําไร่ทําสวน ทํากิจการงานด้านเรี่ยวแรงของตน ด้วยกําลังทรัพย์ของตน ขอพระองค์ได้โปรด ข้าพระพุทธเจ้าเป็นผู้ประกอบกิจการงานดังนี้ การงานของข้าพระพุทธเจ้าที่ทํานี้ ขอให้ทําง่ายดายทําสะดวกได้ผลเกินควรเกินค่า นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระทัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังเกินควรเกินค่ามาเต็มตัวเรา ก่อนจะไปทํานาทําสวนทําไร่อย่างนี้เสมอไป ทํานาทําสวนทําไร่เป็นรวยทีเดียว


ถ้าจะไปในทางบกทางน้ำในทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงโปรด ข้าพระพุทธเจ้าจําเป็นต้องไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ หม่อมฉันจําเป็นต้องไปทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ ขออาราธนาพระองค์ได้ทรงพระกรุณาไปดีมาดีสวัสดีมีชัย นิ่งอยู่กลางองค์พระ “สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง, สัมมา อะระหัง” ดังขึ้นไปถึงพระนิพพาน ส่งผังไปดีมาดีสวัสดีมีชัยมาเต็มตัวเรา


จะไปตกเรือบินก็ไปตกเถิด จะไปตกเรือยนต์กลไฟ จะแตกทําลายในท่ามกลางมหาสมุทรไม่ตาย ที่ตกเรือบินตกมาแล้ว เรือไฟแตกก็แตกมาแล้ว กลับบ้านได้ไม่ตายด้วยกันทั้ง ๒ ฝ่าย เป็นมาแล้วทั้งนั้น รถทับนั้นก็ทับมากแล้ว ชนก็ชนมามากไม่เป็นอันตราย


13


ว่ายน้ำไม่เป็นไม่จม


เรือล่มในน้ำ ว่ายน้ำไม่เป็นแท้ๆ ไม่จม แปลกประหลาดนัก มีชายคนหนึ่งอายุ ๑๙ ปี มาบอกผู้พูดนี้เอง แปลกจริงๆ หลวงพ่อผมว่ายน้ำไม่เป็นแต่ผมก็ไม่จมน้ำ คนที่ไม่จมน้ำนั้นได้ไปบอกพี่น้องมารับพระของขวัญอีกหลายคน


ของศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้เพิ่งบังเกิดขึ้นในโลก


บัดนี้ ของนี้ไม่ใช่เป็นของพอดีพอร้าย ของหายากนัก เราเกิดมาเป็นมนุษย์ของศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้ยังไม่พบ บัดนี้เรามาพบแล้ว พระพุทธเจ้าทรงรับสั่งว่า “ตั้งแต่มีธาตุมีธรรมมา ของศักดิ์สิทธิ์ขนาดนี้เพิ่งบังเกิดขึ้นในโลก” เราจะไปรับเดี๋ยวนี้แล้ว ได้รับแล้วไปปฏิบัติไว้ให้ดี รักษาไว้ให้ดี เป็นของสําคัญนัก


หายได้มาได้


ถ้าแม้ว่าไปทอดทิ้งธุระไม่เอาใจใส่ ไม่อยู่ด้วยก็ได้หายไปหายเสีย หายไปไม่อยู่ด้วยหายเลยไป ถ้าว่าอ้อนวอนหนักเข้าปฏิบัติเข้า บูชาหนักเข้า อาราธนาหนักเข้า กลับมาอยู่ด้วยอีก นี่ก็แปลกหลายคนต่อหลายคน


เรื่องนี้มีหมอโสภณ เดิมบวชเป็นพระครูราชวรวิหาร อยู่วัดเบญูจมบพิตร สึกออกมาเป็นหมออยู่ พอได้ของขวัญไป ก็ศักดิ์สิทธิ์ดี ใช้ๆ ไปอย่างไรไปพลั้งเผลออย่างไร หายไปเสีย ไม่มีแล้ว มาบอกฉันเอง แล้วก็อาราธนาเข้าซิ อาราธนาเข้าให้ถูกส่วนเถิด สมัครรักใคร่ในท่าน อ้อนวอนท่านเข้าท่านก็จะกลับอีก เขาไปทําตาม ปีนี้แหละไปฉันที่บ้านเขา เขาก็เล่าให้ฟัง เขาบอกว่าหลวงพ่อ พระของกระผมทั้งพวงคอด้วยมาอยู่ที่ที่บูชานี้ ผมได้แล้วขอรับ กลับมาแล้ว นี่หมอโสภณ


บัดนี้ เราได้ของศักดิ์สิทธิ์ ที่จะได้ไปรักษาชีวิตของเรา จะให้ชีวิตเรารุ่งโรจน์ในชาตินี้ จะเป็นบุญสิริของเราอย่างสําคัญในชาตินี้ ไปบูชาไว้ให้ดี ให้ได้ตามสั่งตามบอก อย่าให้เคลื่อนคลาดได้